Artikelen

Respons-ability

Respons-ability

 

‘Verantwoordelijkheid’, ik vind het een vierkant,  streng woord. Ik maak allerlei associaties met plicht, regels, schuld.

De Engelse term ‘Responsability’ spreekt me meer aan, vriendelijker, ronder, beweeglijker en zo helder over de inhoud: de mogelijkheid tot het geven van respons.

 

‘Verantwoordelijkheid’ neem je gauw op je eigen schouders. Je vindt dat je meer je best had moeten doen, harder had moeten werken, er meer voor had moeten staan. Alsof je alleen bent, in je eentje had moeten zorgen en beslissen, automatisch voorbij gaand aan wat je zelf nodig hebt.

 

Maar ‘respons-ability’ veronderstelt een afstemming, iets of iemand waar je antwoord op kunt geven. Een mens, een situatie, het leven, jezelf. Dat is minder eenzaam en meer voelend ipv interpreterend.

 

Ik beschrijf hier natuurlijk gewoon maar mijn gevoel, mijn eigen subjectieve beleving. Maar zo in de ervaring gaan van de inhoud van een woord maakt dat ik de betekenis er van dieper wil doorgronden. Verantwoordelijkheid is tenslotte een woord dat me in stelling brengt. Belangrijk, maar ook soms dwingend en weerstand opwekkend.

 

Het vermogen tot het geven van een antwoord geeft een kwaliteit aan. Als je dat nou maar zou kunnen, zouden veel problemen niet eens bestaan.

Een echte ruziezoeker ben ik niet, maar het gebeurt dat ik na een fikse aanvaring met iemand éérst alles op een rijtje zet wat die ánder niet had moeten doen, wat die wel of niet had moeten zeggen, wat onrechtvaardig was, onder de gordel ... noem maar op. Je herkent het vast wel.

Ik ga verzinnen hoe ik de volgende keer van repliek zou dienen, waar ik korte metten mee zou maken of wat ik niet zou pikken.

Om uren (soms dagen) later tot de conclusie te komen dat als ik meteen antwoord had kunnen geven op deze situatie, er natuurlijk en adequaat op had gereageerd, er helemaal geen probleem zou zijn geweest.

 

En dat maakt me meteen weer steviger. Immers, ik ben dan niet meer afhankelijk van die ander of die situatie, maar neem het stuur weer in eigen handen. Ik hoef me niet meer druk te maken over schuld en onrecht, niet meer met de ander bezig te zijn. Ik kan deze ervaring gewoon gebruiken om te kijken hoe ik mijn vaardigheid om antwoord te geven kan oefenen. Het gaat er niet om op wiens schouders de verantwoordelijkheid ligt. Voor mijn stuk ligt die op mijn schouders. En dat betekent dat ook de macht bij mj ligt.

 

Macht??

Ja, je onmachtig voelen maakt dat je jezelf ziet als slachtoffer van een situatie. Wélke situatie dat ook is, een beetje of héél moeilijk, als je er antwoord op kunt geven ben je weer speler in het veld, doe je weer mee in de situatie.

 

Een groot voorbeeld voor mij daarin is Nelson Mandela. Hij zat meer dan 27 jaar in de gevangenis. Een zwarte rebelse man in een land van rassenstrijd en onrechtvaardigheid. Als er één iemand in een machtloze situatie zat, is hij het. Toch heeft hij niet voor zijn slachtofferschap gekozen, maar voor zijn verantwoordelijkheid. En hij hééft een antwoord gevonden, een heel eigen antwoord. Wat een kracht heeft hij daarmee laten zien, wat een invloed heeft hij weer op de situatie gekregen. Deze man mag met recht de woorden uiten die hij bij zijn inauguratie sprak: “mijn diepste angst is niet dat ik onmachtig zou zijn, mijn grootste angst is mijn niet te meten kracht”. En bij een grote kracht hoort ook een zuiver besef van verantwoordelijkheid.

 

Op dit moment zitten we opgescheept met een aantal wereldleiders en piefen op hoge posten die wel veel macht en invloed hebben, maar geen kaas hebben gegeten van de verantwoordelijkheid die bij zo’n positie hoort. Zij offeren algemeen belang op aan persoonlijk belang. Mensen met zoveel invloed hebben macht die boven de persoonlijke maat uitstijgt. Hun handelen heeft gevolgen die ver buiten hun persoonlijke leven strekken. Ik vind dat iemand zoveel macht alleen de baas kan, als die ‘responsabel’ is, zijn of haar kwaliteiten van respons geven in hoge mate heeft ontwikkeld.

En al zijn het sterke benen die deze weelde van macht kunnen dragen ... Mandela heeft laten zien dat het kán!

 

 

Op dit moment loopt Pluto (macht die groter is dan het persoonlijke) door het verantwoordelijke teken Steenbok. Macht en verantwoordelijkheid komen hier bij elkaar. Het is interessant om de ontwikkelingen in persoonlijke levens, maar ook die op het wereldtoneel tegen die achtergrond te volgen.

Saturnus, de heersende planeet van Steenbok (‘gereedschap’ voor het omgaan met verantwoordelijkheid) staat nog in Boogschutter: de manier waarop constructief antwoord wordt gegeven op situaties en problemen, gebeurt vanuit visie en perspectief. Op de negatieve manier wordt er maar iets geroepen, vanuit oordeel en subjectiviteit.

Eind december gaat Saturnus ook naar Steenbok. In het thema ‘macht en verantwoordelijkheid’ gaat Saturnus nu ook meespelen in Steenbok. Zal het op een meer gewetensvolle manier gaan gebeuren? Of zal de situatie zich verharden met allemaal door de macht opgelegde regels en wetten? We zullen het zien.

 

... En we zullen er antwoord op geven, hoe dan ook, bewust of onbewust. En hoe bewuster en meer integer, hoe meer je weer medespeler kunt worden. Op je eigen manier, niet vergetend dat ook jij er toe doet, in je eigen kracht, die ontstaat als je hebt gedacht aan antwoord geven op de situatie én op jezelf.

 

Het leven brengt ons naar een nieuwe tijd. Hoe je je daar toe verhoudt hangt af van je ‘respons-ability’. Volop gelegenheid om te oefenen. Hoort en zegt voort, en deel je inzichten. We kunnen samen de schouders zetten onder een mooie wereld! Met Mandela als rolmodel.

 

 

 

September 2017                                                                                                  www.margreetandriol.nl

Bioresonantie Kinderen-Ouders Natuurgeneeskunde Psychosociale therapie Winkels
Bewust Heerenveen